و «ژینا» به همه ما زندگی بخشید.

کسانی مثل فردین و آرتین قطعا می‌تونن الهام‌بخش باشن. اما حل مسئله کولبران به عهده دولت و حاکمیت هست که خب... بگذریم. 

گزارش من رو درباره این دو جوان می‌تونید توی لینک زیر بخونین:

داستان الهام‌بخش دو کولبر

حس این رابطه عاطفی در خواب خیلی به بیداری نزدیک بود.

بعد از دیدن مصاحبه جواد موگویی با عباس عراقچی چهار چیز برام مسلم شد:

۱- عراقچی دیپلمات خیلی خوبیه

۲- عراقچی کاریزماتیک و شجاعه

۳- نگهداشتن میهن در شرایط جنگی کاری بس دشواره

۴- آقای محمدرضا پهلوی خیلی بی‌عرضه تشریف داشتند.

الان بیدارم و دوباره احساس گیر افتادگی دارم؛ توی ذهنم. فردا هم یک قرار کاری دارم و صبح باید بیدار شم...

چقدر خوبه که زیبایی هست و او هم لذت از زیبایی رو ابراز کرد...

من هیچ از این قضیه خوشم نمیاد. من خودم هویت و شخصیت مستقل دارم. ۳۰ و اندی سال سن دارم و بهرحال یک کارهایی تا الان کردم. اصلا برام خوشایند نیست که من رو "دختر فلانی" خطاب کنن. من خودمم. والسلام.

آزادی‌های فردی‌ و اجتماعی هم که در اون دوران وجود داشت واقعا خوب بود. اون کسی که مذهبی بود دنبال برنامه‌های خودش بود و اون کسی هم که سکولار بود می‌تونست به راحتی سبک زندگی خودش رو انتخاب کنه. بدون این که کسی بیاد به زور و با لگد بخواد بچپونتش توی بهشت. 

کارهای فرهنگی‌ای هم که در اون دوره شد قابل تحسینه. اون کارها رو بیشتر فرح انجام داد. مثل تاسیس کانون پرورش فکری کودکان و ساخت موزه هنرهای معاصر و خرید آثاری از هنرمندان درجه یک دنیا. برخلاف خیلیا هم جشن هنر شیراز رو یک جشن بسیار عالی برای آشنایی با فرهنگ و هنر سایر کشورها می‌دونم. 

با همه این احوال...

من سلطنت‌طلب نیستم و معتقدم باید ایران از نظام سلطنت عبور می‌کرد. دوره شاه خفقان در سیاست داخلی، توزیع نابرابر ثروت و کمبود امکانات در شهرستان‌ها و روستاها وجود داشت. درضمن، شاه آدم موندن و مبارزه کردن نبود... تا اوضاع و احوال بهم می‌ریخت چمدونش رو می‌بست و فرار می‌کرد. این جالب نیست برای حاکم یک کشور. 

این بود از نظر من.

#میناب

جوری رفتار نکنید که آدم مجبور شه این حکم رو صادر کنه که جامعه اسلامی اساسا منافق پرور و دروغگو پروره!

اونایی که دنبال جنگ و بدبختی و خون و خونریزی هستن هم الان از زیر کولر بلند شن برن جنوب و خودشون رو سپر کنن. بجای این که یک مشت سرباز بی‌گناه کشته بشن...

حضرت حافظ

در زمانه خودش خیلی تابوشکن بود و شایدم هنوز هست. می‌گن براساس داستان معروف شیخ صنعان درست شده بوده. شیخی عارف مسلک که عاشق دختر ترسا می‌شه...

من اعتراف می‌کنم که این نوع عشق برای من عمیقا جذابه و ته دلم یه احساس رضایت خیلی زیاد می‌کنم از دیدن و شنیدن این نوع عشق‌های ممنوعه. آهنگ تیتراژ پایانیش با صدای احسان خواجه‌ امیری روی تک تک سلول‌های بدنم می‌شینه؛ مخصوصا اونجا که می‌گه: "هفتاد سال عبادت، یک شب به باد می‌ره...".

حقیقتا دلباخته این یک شب به باد رفتن‌ها هستم... زنده باد هرچیز ممنوعه که شور و زندگانی رو به این زندگی یکنواخت ارزانی می‌کنه.

کلا جو بین بزرگ‌ترها سنگین بود. اما من انقدر در سودای شناور شدن وسط دریا بودم که این سنگینی رو نمی‌خواستم حس کنم. سیاست رو از خودم دور می‌دیدم. سرکوب، سانسور و زورگویی رو هنوز درک نکرده بودم‌. بین بحث‌های سیاسی بزرگ‌ترها فقط فهمیدم که اتفاقی افتاده که نباید میفتاده‌. رفتاری با مردم شده که نباید می‌شده. در عوالم نزدیک به هفت سالگی داشتم می‌فهمیدم که عده‌ای زورشون از ما بیشتره که هرطور بخوان با ما رفتار می‌کنن... 

سوار ماشین شدیم و رفتیم‌ دریا. ماسه‌های داغ کف پام رو می‌سوزوندن. دویدم تا سریع‌تر برسم به دریا و خنکی آب. دیگه به هیچ چیز فکر نکردم... فقط سوزش کف پا و بعد خنکی آب شور دریا رو فقط حس کردم. 

۱۸ تیر ۱۴۰۵

هرکسی رو من رد کردم بعدش داماد شده. 

می‌تونید شانستون رو امتحان کنید!

یک شعر عاشقانه از یک شاعر یهودی توی کاغذ نوشته بودم برای تون پسر. اما از ترسم کاغذ رو مچاله کردم و انداختم توی سطل‌آشغال خیابون که همونجا دیدم یه آخوند رد شد و منو یه نگاهی کرد و رفت. 

خانوادم، یعنی مادرم، خاله بزرگم و دختر خالم، خاله کوچیکم و دوتا دختراش اومدن اسرائیل دنبالم. رفتیم خرید توی یه مرکز خرید. نمی‌دونم چرا حس می‌کردم خطری اون‌ها رو تهدید نمی‌کنه‌.

وقتی می‌خواستم برگردم ایران احتمال دستگیری و اتهام جاسوسی و حتی اعدام رو می‌دادم. نگران بودم که پاسپورتم اصلا توی اسرائیل مهر نخورده. پس اینا چطور بفهمن من از کجا اومدم؟ نکنه سوال پیچم کنن و لو برم؟ نکنه توی سیستم بیاد که اسرائیل بودم؟  پشت گیت فرودگاه ایران ایستادم. دوتا از نگهبان‌های خانم چادری شروع کردن صحبت کردن. سعی کردم اعتمادشون رو جلب کنم. عمدا جوری لباس پوشیده بودم که جلب توجه نکنم. فکر کنم مانتو و روسری بلند. دوتا خانوما داشتن من رو رد می‌کردن که برم پی کارم که یهو از دهنم در رفت که یه تعداد رکعت نماز خوندم. تعداد رکعتی که گفتم مختص یهودیان بود (توی خوابم اینطوری بود). تا این رو گفتم یکی از خانم‌‌های چادری پشت سرم یهو قیافه‌ش رفت توی هم... اخم کرد و مشکوک شد بهم. داد زد که جلوی این خانم رو بگیرید و نذارید بره‌. این خانم یهودی شده و از اسرائیل اومده‌. بازداشتم کردن و بردن توی اتاقی که چند دختر دیگه هم نشسته بودن و با تعدادی تخت که شبیه تخت بیمارستانی بود. خاله کوچیکم با چشم گریون اومد من رو دید و رفت. نمی‌دونستم چه بلایی قراره سرم بیاد. اما من فقط و فقط بخاطر عشق این خطر بزرگ رو به جون خریده بودم. خوابم همینجا توی بازداشتگاه تمام شد. 

ببخشید پرحرفی کردم‌.

حدیث ملاحسینی 

یه خلأ قانونی خیلی جدی این وسط وجود داره. یه جایی باید ایستاد... دربرابر آدمای عقده‌ای و عوضی‌ای که به خودشون اجازه می‌دن به هرکی که سر راهشون سبز می‌شه آزار برسونن و درنهایت هم شخص قربانی مقصر و متهمه! می‌گن چرا تو اجازه دادی ازت سو استفاده کنن؟! این دیگه بعد کثیف‌تر ماجراست!

اما من به بقا اعتقادی ندارم، من به "فنای فی الله" باور دارم.

حدیث ملاحسینی 

الهی که من در خطر باشم و تو حافظم باشی😍

ای ابراهیم جذابِ ذوالفقاری!

(با وجود همه اختلافات ایدئولوژیک)

فقط خواستم بگم که از منطقه امنتون بیاین بیرون. به حرف پدر و مادر و‌... که می‌گن این کارو نکن خطرناکه یا این کار سخته و تخصص می‌خواد گوش نکنید. اصلا گوش نکنید‌. وقتی از منطقه امنتون خارج می‌شید به شناخت جدیدی از خودتون می‌رسید و شگفت‌زده می‌شید. 

مثال می‌زنم: من یه درون‌گرام. اما به خوبی می‌تونم با آدما مصاحبه کنم. الانم برنامه دارم که با طبقاتی فرودست حشر و نشر کنم و به قول معروف خودم رو در طبقه خودم حبس نکنم. حالا فکر کن اگر می‌خواستم به حرف ننه بابای بورژوام باشم، باید توی یه شرکت فیسان چُسان توی فرمانیه کار می‌کردم. 

من چنین چیزی رو نمی‌خوام و دارم براش مبارزه می‌کنم و دارم آروم آروم به رویه من عادت می‌کنن. از این که یه زندگی آکواریومی داشتم خوشم نمیاد. می‌خوام تغییرش بدم. 

کلا به حرف خانواده‌ها اصلا گوش نکنید. کار خودتون رو بکنید. اگر پدر و مادر بیخیال و آسون‌گیری دارید که بهتون باور داره خب خیلی خوبه. ولی اگر ندارید به هشدارهاشون اصلا توجه نکنید. فکر نکنید مراقبت همیشه لطفه. من می‌دونم نیت بدی ندارن و خیلی دوستم دارن. ولی یک بعد دوست داشتن به نظرم اینه که نمی‌ذاری طرفت رشد کنه. به صورت ناخواسته و نامحسوس این کارو می‌کنی البته. روی حرفام فکر کنید. 

رفته بودم دکتر طب سنتی. مادرم ناراحت بود که چرا تنها رفتی و به ما نگفتی. من احمق شارژ گوشیم تموم شده بود. اگه تموم نشده بود ناچار نبودم بگم تا اونجا بیاد دنبالم. یه جوری با منشی اونجا برخورد کرد که زنه جا خورد... نه داد و بیداد، نه بی‌ادبی. فقط لحن محکمی که از یه آدم کنترل‌گر فقط برمیاد. 

گفت اگر حالت بد شه اینجا باید جوابگو باشن. منشی هم گفت بادکش تاحالا حال کسی رو خراب نکرده. 

می‌خواستم ۱۰ دقیقه دیگه با دکترها حرف بزنم که منشی گفت اگر مشکلی هست بعدا صحبت می‌کنیم که منم رفتم. 

شما قضاوت کنید. من حق ندارم احساس صغیر بودن و احمق بودن و خر بودن بهم دست بده؟؟؟؟؟؟

من هرگز زنانی که داوطلبانه حاضر می‌شن آزادی و آسایششون رو فدا کنن رو درک نکردم. هرگز کسانی که از سر و صدا و شلوغی لذت می‌برن رو درک نکردم‌.

حوصله‌ش نیست... واقعا حوصله‌ش نیست. از بچگیم همیشه تنهایی و سکوت برام راحت‌تر و دوست داشتنی‌تر بود. از اول زندگیم هم این اخلاق رو داشتم که وقتی از مدرسه/ دانشگاه/ محل کار و... برمی‌گشتم دلم نمی‌خواست با کسی حرف بزنم و از روزم تعریف کنم. همین باعث ناراحتی مادرم می‌شد. ولی دیگه بعد از ۳۳ سال عادت کرده دیگه‌.

بعدا مفصل‌تر در این باره خواهم نوشت.

خاطرم هست که توی نوجوانی کتاب شعرش که روی قفسه کتاب‌های پدرم بود رو برداشتم. مقدمه کتاب رو خوندم و وقتی به این تیکه رسیدم قلبا افسوس خوردم و پیش خودم گفتم آخر چی می‌شد اگر چند سالی بیشتر عمر می‌کرد: "دفتر زندگی فروغ مهربان در سن ۳۲ سالگی در اثر یک حادثه تصادف دلخراش بسته شد... ولی فروغ با مرگش تولدی دیگر را آغاز کرد".

فروغ فرخزاد رو دوست دارم. چون زنی بی‌پروا و عصیان‌گر بود که تن به مناسبات مردسالارانه جامعه ایران نداد. چون آزادانه با مردان مورد علاقه‌اش ارتباط برقرار می‌کرد و از شهوانی‌ترین و تنانه‌ترین احساساتش خیلی بی‌پرده و بی‌تعارف حرف می‌زد.

فروغ به ما نشون داد که شایستگی و برازندگی آدم‌ها به تعداد روابط جنسی و عاطفی‌ای که داشتن بستگی نداره. بلکه این ترازو، ترازوی زنگ زده نظام مردسالاریه. و فروغ به خوبی این ترازو رو شکست و از کار انداخت. 

خیلی احمقانه‌س که برخی با حرفای پامنقلی می‌گن وااااای فروغ با مرد متاهل رابطه داشته. نگاهی سطحی و پیش پا افتاده... اون‌ها عمق و معنای اون رابطه رو نفهمیدن... نفهمیدن که عشق با ازدواج فرق داره و چه همنشینی‌های کوتاه و بلندی بودند که به اندازه صدها ازدواج پوچ می‌ارزیدند. آره، فروغ رو باید با عینک دیگری دید. همونطور که خودش با عینک متفاوتی به جهان نگاه می‌کرد.

حدیث ملاحسینی 

خدا وکیلی نکنید این کارها رو. یارو ۵۰ سالشه مثل یه بچه پنج ساله می‌پره وسط حرف و صحبتای بی‌ربطی می‌کنه که اصلا هیچ جایگاه و موضوعیتی در اون فضا ندارن. من دقت کردم، این رفتارها الزاما از سر بی‌ادبی و بلد نبودن آداب معاشرت نیست. اگه بخوام رُک و پوست کنده بگم، از یه جور نفهمی و عدم درک شرایط میاد. 

بهمن فرزانه بلاخره قصاص شد. ولی واقعیت امر اینه که من با هر اعدامی شدیدا منقلب می‌شم. از این که توی کشورم این مجازات هنوز وجود داره احساس شرم‌ساری می‌کنم. واقعیت اینه که مخالف مجازات اعدامم... برای هرکسی و در هر شرایطی. چون وقتی کسی کشته می‌شه و جانی از بین می‌ره، نباید این کشتار ادامه پیدا کنه با اعدام. اعدام هم قتل عمده و نتیجه‌ای جز بازتولید خشونت نداره. یک حکم بدوی هست که مناسب دنیای امروز نیست. به امید روزی که این مجازات برچیده بشه.

حدیث ملاحسینی 

زیبا نیست؟! فقط دلم خوشه که توی یکی از دانشگاه‌های خوب مملکت و دو روزنامه معتبر کشور در این باره پژوهش کردم و گزارش و یادداشت نوشتم. بله، اینجوریاست.

حدیث ملاحسینی 

گزارش امروز من درباره فالگیری در دوره جنگ رو دوست داشتید بخونید:

ته فنجانت علامت صلح افتاده

قبلا گفتم، دوباره می‌گم... همیشه وقتی صحبت از جنگ می‌شد، اولین چیزی که نگرانش می‌شدم اماکن تاریخی و فرهنگی کشور بود. من عمیقا دلباخته کلیساها، کنیسه‌ها و آتشکده‌های زیبای سرزمینم هستم. من عمیقا دلباخته تنوع و تکثرم. 

الان دراز کشیدم روی تخت و سردرد شدیدی دارم. درد از شقیقه‌هام شروع می‌شه و به پیشانی و چشمام و فکم و بینیم می‌زنه. گمونم سینوسامه‌. ای لعنتی...

 من با این آدم نمی‌تونم کنار بیام به دو دلیل: ۱- سلطنت فی نفسه یه نهاد ارتجاعیه و در دنیای مدرن امروز اجرا کردنش یه کار خیلی ابزورده.

۲- رضا پهلوی محصول یک جور زن‌ستیزی پنهان (و شاید هم آشکار) هست. یادتون نرفته که فرزند اول شاه شهناز دختر فوزیه بود. درسته که جدایی فوزیه از شاه دلایل متعدد دیگری داشته و ربط مستقیمی به نبود فرزند پسر نداشت. اما اگر بجای شهناز یه پسر متولد شده بود به نظرم شاه فوزیه رو به این راحتی طلاق نمی‌داد.

اما طلاق ثریا، همسر دوم شاه، دیگه ربط مستقیم به فرزندآوری و اون هم فرزند پسر داشت. ثریا چون نمی‌تونست بچه‌دار شه شاه طلاقش داد با وجود این که خیلی عاشقش بود. ولی خب... منطق نهاد سلطنت اینه که عاشق ثریا هستی که باش. به من چه. ایران ولیعهد می‌خواد و این یک قانون و بایده. همین امر نشون می‌ده که نقش زن صرفا پسر زاییه. اگر می‌تونی خب چه خوب. اگر هم نمی‌تونی تو رو به خیر ما رو به سلامت. حالا می‌خوای باکمالات‌ترین و زیباترین زن هم باش.

بله دوستان، رضا پهلوی محصول طلاق دو زن به صرف این که نتونستن ولیعهد برای ایران بزایند، هست. 

اگر زن هستید و از رضا پهلوی حمایت می‌کنید به این نکته لطفا توجه کنید و گوشه ذهنتون داشته باشید. 

در ضمن، سلاح طرفداران رضا پهلوی، در صورتی که ضدشون حرف بزنید، متهم کردن و ترور شخصیته. من نمی‌دونم با فحش دادن چه چیزی رو می‌خوان ثابت کنن. نمی‌فهمن که بدتر خودشون زیر سوال می‌رن. چون این پرسش برای آدم پیش میاد که این چه مکتب و مرام فکری‌ایه که این موجودات رو تربیت کرده؟

و در آخر، خداییش این آدم از مسائل جامعه ایران هیچی نمی‌دونه و به هیچ جاش هم نیست که چه به سر مردم داره میاد. همون بشینه سر جاش بهتره.

حدیث ملاحسینی 

من ته ایده‌آل یک مرد رو دیدم. ته یک مرد جذاب از نظر فکری و رفتاری رو دیدم و این البته از جهاتی خوب نیست! چون ناخودآگاه هر مردی رو با پدرم مقایسه می‌کنم و توی این مقایسه، اون مرد شکست مفتضحانه‌ای می‌خوره. اونم پسرهای نابالغی که از مسئولیت می‌ترسن و تو عالم هپروت سیر می‌کنن. اونم پسرایی که وقتی یکی دوتا مسئله سخت سر راه زندگیشون قرار می‌گیره موش می‌شن و فرار می‌کنن توی جوی.

سخن کوتاه می‌کنم، واقعیت اینه که:

 "من دلباخته مردانی هستم که موهای شقیقه‌هایشان سپید است".

حدیث ملاحسینی 

این برخوردها آشناست... از کسانی که همه چیز رو برای خودشون می‌خوان و هیچ چیز رو برای مردم نمی‌خوان. ویدئو هم یک زمانی دیو دو سری بود که وجودتون رو تهدید می‌کرد، ماهواره هم روزگاری اژدهایی بود که می‌ترسیدین با هر غرشی که می‌کنه آتشش بنیانتون رو بسوزونه و الان اینترنت... دیدید که شما ماندین و ما مردم هم راه خودمون رو رفتیم. پس ظاهرا اون درس‌هایی که باید می‌گرفتید رو نگرفتید. اشکال نداره. این کشور پر از درس‌های یاد نگرفته‌ش. این نیز بگذرد...

حدیث ملاحسینی 

من خودم حدود ۱۲ سال پیش با یه کسی که طب سنتی کار می‌کرد دیدار کردم. فقط با دست زدن روی مهره‌های کمرم حالت‌های بدنم رو شرح داد و تمامش درست بود!!!

من نه کامل طرفدار طب سنتی هستم و نه طرفدار پزشکی نوین. حجامت هم یکی از اون روش‌های طب سنتیه که خیلی مورد توجه هست و درموردش زیاد بحثه. ولی باز هم جزو همون چیزهاییه که مشخص نیست واقعا موثره یا نه. اما چیزی که من می‌دونم و بهش باور دارم اینه که جواب خیلی چیزها توی علم نیست. 

گزارش من درباره حجامت در فصل بهار رو دوست داشتید بخونید. چند روز پیش چاپ شد:

حجامت دوباره اوج گرفت

حدیث ملاحسینی 

کلا ازدواج رو مقوله چندان مهم و خاصی نمی‌دونم. اگر روزی ازدواج کنم قطع به یقین دلم برای تنهایی خودم تنگ می‌شه. 

من نگاه جنسیتی و این که همه چیز رو به "زنونه" و "مردونه" تقسیم کنم ندارم. ولی تا الان چند نفر بهم گفتن که این حست که می‌گی "دلم برای تنهایی خودم تنگ می‌شه" بیشتر حرف پسرونه‌س. نمی‌دونم واقعا...

حدیث ملاحسینی 

رمز موفقیت تراکتوری‌ها چیه؟ از بچگیم کار سنگین جسمی و فکری زود خسته‌م می‌کرد...

گاهی بار خیلی سنگین می‌شه و من دلم می‌خواست همون زنی بودم که شوهر پولدار داشت و دنبال چیز خاصی توی زندگیش نبود. 

مچ دستم هم درد می‌کنه. 

حدیث ملاحسینی 

خودم رو جای جسم اون دختر می‌گذاشتم، چشمان بسته و احتمالا موهای پریشان و زیر خروارها خاک. جای روحش که سرگردان و حیرانه یا به آرامش رسیده. 

آگهی‌های ترحیم روزنامه‌ها تخیل بی‌سرانجامم رو خیلی فعال می‌کردن و همچنین قدرت همذات‌پنداریم رو. گاهی فکر می‌کنم چرا بیش از زندگان با مردگان همذات‌پنداری می‌کردم؟ نمی‌دونم. هرچی بود یک کنجکاوی‌ای بود که ناچار می‌شدم برای لحظاتی تصور کنم که وجودم رو به این شکل نفی کنم که البته هرچه زور می‌زدم نمی‌شد. 

راستی، جدی جدی بعد از مرگ چی می‌شه؟

حدیث ملاحسینی 

سر جریان کوی دانشگاه سال ۱۳۷۸ من هفت سالم بود. با خونواده‌ مادریم رفته بودیم شمال. تنها چیزی که یادمه شوهر خالم با حالتی ناراحت و پرتنش داشت درباره سرکوب‌ها حرف می‌زد. من البته اون زمان نمی‌دونستم "سرکوب" چیه. فقط می‌شنیدم که می‌گفتن دارن بحث سیاسی می‌کنن و من "بحث سیاسی" رو یه چیز خیلی دور و مبهمی می‌دونستم. چیزی که به من ربطی نداره اما احتمالا حرص دراره! 

گزارش من در روزنامه هفت صبح درباره جنگ از نگاه کودکان امروز چاپ شد. دوست داشتید بخونید:

تحلیلگران کوچک جنگ و سیاست

حدیث ملاحسینی 

به این نتیجه رسیدم که این ضرب‌المثل، اگر نگیم همه جا، ولی خیلی جاها مصداق داره: خدا خر رو شناخت که بهش شاخ نداد.

حوصله توضیح بیش از حد ندارم. تا همینجا درد و دلم کافیه. 

حدیث ملاحسینی 

صدای حرکت ماشین‌ها از دوردست‌ها میاد. گاهی هم ماشین‌هایی تک و توک از توی خیابونمون رد می‌شن. همیشه وقتی این صدای ماشین‌ها رو در نیمه شب می‌شنوم شروع می‌کنم به فکر کردن به این که الان کجا دارن می‌رن و مقصدشون کجاست؟ حالشون خوبه؟ یا توی یه شرایط اضطراری گیر افتادن؟

صدای یه آقایی سکوت خیابونمون رو شکست. صداش خیلی بلند نبود. انگاری داشت با موبایل صحبت می‌کرد. یهو از زیر پنجره‌م صدای ریختن آب اومد... مداوم... انگار که داشت ادرار می‌کرد. حالا اگر هم نخوام بدبین باشم شاید داشت شیشه آبش رو توی جوب خالی می‌کرد. بوی سیگارش هم تا توی اتاقم اومد. دیگه صداش نمیاد. انگار توی سرمای ملایم و تاریکی و نور کم خیابون محو شد. 

می‌خوابم تا ببینم فردا چه اتفاقی میفته‌.

حدیث ملاحسینی 

نمی‌دونم اثرات اضطراب شدید این مدت جنگه یا قرص‌ خوابه، ولی جدیدا وقتی بین خواب بیداری قرار می‌گیرم به مدت یک دو ثانیه نمی‌دونم که خونه خودمون و روی تخت اتاقم خوابیدم یا احیانا جای دیگه هستم و در مسافرت به سر می‌برم.

واقعیت اینه که من به شدت از مارمولک می‌ترسم و برای همین وقتی خوابم بد می‌شه خواب مارمولک می‌بینم. این بار خواب دیدم که خیره به یک سقف نارنجی رنگ پلاستیکی هستم و سایه مارمولکی که داره روی سقف راه می‌ره رو می‌بینم. دراز کشیده بودم و محکوم بودم به این که این صحنه ناخوشایند رو ببینم. درحالی که تلاش می‌کردم با صدای بلند کسی رو صدا کنم و داد بزنم ولی نمی‌تونستم. نمی‌دونم این‌ها اسمش کابوسه یا چیز دیگه...

حدیث ملاحسینی 

امروز موهام رو کوتاه کردم. پایینش خیلی گره و موخوره داشت. با این که ازش دل کنده بودم، ولی وقتی دسته موهای دو رنگ مشکی و مِشم رو در دست آرایشگر دیدم انگار یه بخشی از وجودم از من جدا شده بود. اما احساس سبکی می‌کنم و خُلقم رفته بالا.

با این که کلا از محیط آرایشگاه خوشم نمیاد و چندان با آرایشگران نمی‌جوشم، اما این بار خواستم بابت این حال خوبی که بهم دادن بغلشون کنم. ازت ممنونم خانم آرایشگر دم خونمون💙 گویا نمی‌شه انکار کرد که آرایشگران زنانه خوب بلدن حال و انرژی خوب بدن. به خودم می‌گم بیا یک بار هم که شده دست از روشنفکر بازیای عبوسانه بردارم و خودم رو بسپارم به همین روزمرگی‌ها...

حدیث ملاحسینی 

حیرونم از این که یک دنیا، به خصوص کشور ما، شده عنتر و منتر دیوانه‌ای مثل ترامپ که معلوم نیست چی توی اون مغز معیوبش می‌گذره.

حیرونم از این که شدیم عنتر و منتر مسئولینی که بدیهی‌ترین حقوق شهروندی ما رو ازمون گرفتن و به روی مبارکشون نمیارن.

حیرونم از این که یک عمر شدیم عنتر و منتر سنت‌های سرکوب‌گر و زن‌ستیزی که یه عده بهش می‌بالن...

گویا سرنوشت ما به "عنتر و منتر" بودن گره خورده...

حدیث ملاحسینی 

یه روان‌شناس می‌شناختم که ادعای همه چیز دانی می‌کرد و می‌گفت من توی حیطه انرژی هم خیلی حرف برای گفتن دارم. ۴۵ دقیقه مشاوره‌ش ۵ میلیون تومان بود چون می‌گفت هر کلمه من دُرّ و گوهره و هرجایی پیداش نمی‌کنی. 

همین آدم دل خوشی از زنش نداشت. یک گندِ دماغی بود که پیش خودت می‌گفتی صد رحمت به مومیایی. یک بار سر درد و دلش باز شد و گفت اوایل زندگیم بود و می‌خواستم با زنم برم بیرون و مسافرت اما اون همش می‌گفت حال ندارم و می‌گرفت می‌خوابید.

پسرش هم وقتی خواست ازدواج کنه، برای این که پدرش توی کارش دخالت نکنه، توی یه شهر تو جنوب ایران، به دور از خونواده، دست دختر مورد علاقه‌ش رو گرفت و رفت پی زندگیش. دخترش هم بالای ۴۰ سالشه و هنوز مجرده. مجردی عیب نیست. ولی این بنده خدا دوست داشت ازدواج کنه. اما با وجود این پدر هیچکس به عنوان داماد پذیرفته نمی‌شه. اینجاست که می‌گن تو اگه بیل زن بودی باغچه خودت رو بیل می‌زدی (البته این مثل ورژن بی‌ادبانه هم داره. ولی خب بیخیال).

یه بنده خدایی حرف خوبی می‌زد. می‌گفت هرکسی رو که به عنوان راهنما یا الگو می‌خواین انتخاب کنین ببینین توی زندگی شخصی خودش چقدر موفق بوده.

حدیث ملاحسینی 

می‌دونی، من به مالکیت نسبت به آدم‌ها اعتقادی ندارم. می‌دونم که تو هرگز برای من نمی‌شی و نمی‌خوام هم مالک کسی بشم. ولی تاثیری که توی زندگی من گذاشتی از بسیاری از به اصطلاح "ازدواج‌ها" عمیق‌تر و قوی‌تر بود. پس دوام الزاما نشانه کیفیت نیست‌. خوندن چهارتا خط هم الزاما نشانه امنیت و والایش نیست. 

"ص" قشنگم. دوستت دارم. مراقب خودت باش مو مشکی ریش‌دار من.

حدیث ملاحسینی 

من تا الان شاید فقط یک بار تونستم. 

با این وضعیتی که درست کردن آدم احساس می‌کنه شهروند درجه دوم که هیچ، شهروند درجه صدمه. شهروندی که (اگر اسمش رو بشه گذاشت "شهروند") مردان عرصه سیاست عمدا نادیده‌ش می‌گیرن و فقط می‌خوان صداش رو خفه کنن.

 بیایید برای اولین بار شهروندانتون رو آدم حساب کنید. اصلا شاید تجربه متفاوت و به مراتب بهتری در جامعه و کشور رقم خورد. خدا رو چه دیدید...

حدیث ملاحسینی 

ولبان و کلونازپام به قرصام اضافه شده. یک هفته‌س که دارم مصرف می‌کنم. بی‌اشتهایی شدیدی گرفتم. جوری که اصلا یادم می‌ره باید غذا بخورم. چند روز پیش هم تو طول روز خواب‌آلود بودم. الان نمی‌دونم این داستان اثرات قرص‌هاست که خود به خود حل می‌شه یا یه مرض دیگه به جونم افتاده؟

گذشته‌ها رو باهاش مرور کردم. این که حوالی سال‌های ۹۵ و ۹۶ بلوار کشاورز رو گز می‌کردم و می‌رفتم آتلیه شن سر کلاس‌های استاد روئین پاکباز. کلاسی که به واسطه همین دوست باهاش آشنا شدم.  اولین بار که توی پارک قیطریه دیدمش رو بهش یادآوری کردم. گفت تابحال شخصیتی مثل من ندیده بود که انقدر در دیدار اول ورجه وورجه کنه. تازه این رو هم بهش گفتم که روز چهارشنبه سوری بود و خیلی ترقه می‌زدن و من با وجود استرس و ترسی که از صدای انفجار دارم ورجه وورجه می‌کردم. حافظه‌م رو تحسین کرد؛ چون یادش نبود که چنین مناسبتی بود.

سراغ دوست دختر قدیمیِ بی‌تابش که خیلی از دستش حرص می‌خورد رو گرفتم. یه خبرایی ازش داشت. اما خیلی کم و مختصر. ظاهرا کماکان به آرام قرار نرسیده بود. 

تماس دل‌انگیزی بود... یادم اومد که روزایی وجود داشت که به تیرگی روزهای امروز نبود. روزهایی که الان وقتی بهشون فکر می‌کنیم می‌گیم روزهای پادشاهیمون بود.

بهم گفت که واقعا نمی‌دونه در رابطه با آینده کشور چی می‌خواد. گفت اگر هزینه عوض شدن حکومت انقدر زیاد و سرسام‌آوره پس ترجیح می‌ده چنین اتفاقی نیفته. نقطه‌ای که هرگز فکر نمی‌کرد بهش برسه.

تماس دل‌انگیزی بود... چون هر دو سر این مسئله هنوز توافق داشتیم که ازدواج در دنیای مدرن دیگه ضرورت و کارکرد خودش رو از دست داده. هرچند که خودش آخر ازدواج کرد و من هنوز (فعلا) پای حرفم هستم. 

یادم اومد که این دوست هم از آن دوستانی بود که انقد براش ناز کردم که آخر زن گرفت و رفت پی زندگیش.

حدیث ملاحسینی 

ای کاش سرزمین‌های بی‌زبان در گروگان سیاستمداران نبودند تا برای سرزمین‌های دیگر تهدید و خطر به حساب بیان.

ای کاش همه حکومت‌ها به این واقعیت پی می‌بردند که می‌توانند بد و نامطلوب باشند.

حدیث ملاحسینی 

عده‌ای در این مملکت در اظهار نظر آزادن و عده‌ای دیگر نه. البته بستگی داره نظری که اظهار می‌شه مطابق میل چه کسانی هست.

این تراژدی داره کم‌کم تبدیل به یه کمدی لج‌درار و کش‌دار می‌شه.

حدیث ملاحسینی 

حدیث ملاحسینی 

پ.ن: اولین پست بلاگیکس پس از ۴ سال در بیان بودن.