چند سال قبل، خیلی پیش از عنوان شدن طرح موسوم به "صیانت از فضای مجازی"، دوستی در جمعمون گفت قراره اینترنت رو تا چند سال دیگه با احراز هویت به شهروندان بدن. تازه این همه ماجرا نیست. علاوه بر این، قراره میزان دسترسی هر شخص به اینترنت بینالملل رو براساس تخصصش طبقهبندی کنن. سیستمی که اگر اشتباه نکنم چینیها دارن اجرا میکنن. اول باور نکردیم... فکر نمیکردیم تا این حد ما رو در تنگنا قرار بدن و از همه نظر زیر ذرهبین باشیم. اما از این رو که توی این مملکت هیچ آزادیای اعطا نمیشه، بلکه همون روزنههای کوچیکی هم که وجود داره سلب میشه، این حرفش رو به چشم دیدیم و لمس کردیم.
این برخوردها آشناست... از کسانی که همه چیز رو برای خودشون میخوان و هیچ چیز رو برای مردم نمیخوان. ویدئو هم یک زمانی دیو دو سری بود که وجودتون رو تهدید میکرد، ماهواره هم روزگاری اژدهایی بود که میترسیدین با هر غرشی که میکنه آتشش بنیانتون رو بسوزونه و الان اینترنت... دیدید که شما ماندین و ما مردم هم راه خودمون رو رفتیم. پس ظاهرا اون درسهایی که باید میگرفتید رو نگرفتید. اشکال نداره. این کشور پر از درسهای یاد نگرفتهش. این نیز بگذرد...
حدیث ملاحسینی